Eenzaam en doorweekt

Gepubliceerd: 01 aug 2014

Een kennis van ons genaamd Ton, hoorde van een vriendin dat er kittens langs een drukke weg zaten in Deurne. Hij stuurde mij een berichtje, of ik misschien raad wist. Ik ben er naar toe gegaan en toen ik in de stromende regen uit de auto stapte, hoorde ik al luid gemiauw. Een kleintje zat paniekerig te roepen in de bosjes. Ik probeerde hem te benaderen maar hij was super bang. Hij rende schreeuwend weg en verstopte zich steeds onder bomen en struiken als ik in de buurt kwam.

Ik moest goed opletten dat hij niet de drukke weg zou oversteken, dus het was erg moeilijk om bij hem in de buurt te komen. Al snel had ik een kooi met eten neergezet, in de hoop dat hij hongerig de kooi in zou gaan lopen. Maar hij was zo in paniek dat hij totaal niet op eten reageerde. Telkens was ik hem weer kwijt en moest ik af op zijn gemiauw uit de struiken. Het beestje was uitgeput en miauwde steeds wat zachter. Ik was erg bang dat ik hem niet meer zou vinden als hij zou stoppen met geluid maken.

Na twee uur in de stromende regen van alles geprobeerd te hebben, was het erop of eronder. Ik ben richting de plant gelopen waar hij vermoedelijk onder was gekropen en ben met mijn schepnet klaar gaan staan. Na een tikje tegen het plantje kwam hij eronder uit en hebbes. Goed gemikt gelukkig!

Behalve dit kleintje heb ik in al die tijd dat ik daar was niets gezien of gehoord. Voor de zekerheid heb ik wel eten achter gelaten mocht er toch nog een katje zitten. Morgen ga ik even kijken of het opgegeten is en vragen of iemand nog iets gezien heeft. Ik verwacht het niet, maar in zo’n situatie nemen we natuurlijk het zekere voor het onzekere!

Dit kleintje heeft inmiddels zijn/haar buikje vol gegeten. Wel is hij nog steeds schor zachtjes aan het roepen/miauwen. Ook is hij nog erg bang. Erg sneu.. Morgen zullen we op zoek gaan naar een opvangplekje voor de arme stakker, met gezellige leeftijdsgenootjes want alleen is ook zo alleen.

Ik vrees dat het arme ding daar gewoon uit de auto gezet is, aangezien hij zo doelloos en paniekerig rond bleef rennen. Wat zijn mensen soms toch wreed Gelukkig is hij veilig. Nu ga ik zelf even een warme douche nemen en droge kleren aantrekken want ik zit tot zowat mijn oksels vol modder en ben behoorlijk doorweekt.

Reacties

Door: Marlou

Datum: 13 apr 2016

Wat een geweldig werk doen jullie toch. Petje af!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *